Ivan Tonev

I discovered this craft ten years ago, I was 43 at the time. My goal was to learn it as it was practiced in the past, before the sewing machine appeared. I wanted to acquire knowledge and skills that would bring me as close as possible to authenticity. I wanted to learn in the same way apprentices were trained by their masters.

It took me a total of six years to master this craft: three years of training as an apprentice and three years as a journeyman before becoming a master.

To make a traditional costume, you need fabric, as well as wool and cotton thread. The materials I use for sewing costumes are old, handwoven on a loom. I buy these fabrics at markets or from people who have inherited them from their grandmothers, who wove them in the past.

The wool cord is used both to join the parts of the garment and as decoration. I purchase it from the Ethnographic Museum of Etar.

Making a single costume takes between 30 and 45 days. The tools I use are also the same as those used by Bulgarian craftsmen in the past, like large needles, cotton thread, large scissors, a measuring tool (arshin), and a hook,

Ivan Tonev

J’ai découvert ce métier il y a dix ans, j’avais alors 43 ans. Mon objectif était de l’apprendre tel qu’il était pratiqué dans le passé, avant l’apparition de la machine à coudre. Je souhaitais acquérir des connaissances et des compétences me permettant de me rapprocher au maximum de l’authenticité. Je voulais apprendre de la même manière que les apprentis étaient formés par leurs maîtres.

Il m’a fallu au total six ans pour maîtriser ce métier : trois ans de formation en tant qu’apprenti et trois ans en tant que compagnon avant de devenir maître.

Pour réaliser un costume traditionnel, il faut du tissu, ainsi que du fil de laine et de coton. Les matériaux que j’utilise pour confectionner les costumes sont anciens, tissés à la main sur un métier à tisser. J’achète ces tissus sur les marchés ou auprès de personnes qui les ont hérités de leurs grands-mères, qui les avaient tissés autrefois.

Le cordon de laine sert à la fois à assembler les différentes parties du vêtement et à le décorer. Je l’achète au Musée ethnographique d’Etar.

La réalisation d’un costume prend entre 30 et 45 jours. Les outils que j’utilise sont également les mêmes que ceux utilisés par les artisans bulgares dans le passé : de grandes aiguilles, du fil de coton, de grandes cisailles, un instrument de mesure (arshin) et un crochet, qui constitue la troisième main de l’artisan. Je fabrique même moi-même les boutons métalliques des costumes.

Ivan Tonev

Descubrí este oficio hace diez años; entonces tenía 43 años. Mi objetivo era aprenderlo tal como se practicaba en el pasado, antes de la aparición de la máquina de coser. Quería adquirir conocimientos y habilidades que me permitieran acercarme lo más posible a la autenticidad. Quería aprender de la misma manera en que los aprendices eran formados por sus maestros.

Me llevó un total de seis años dominar este oficio: tres años de formación como aprendiz y tres años como oficial antes de convertirme en maestro.

Para confeccionar un traje tradicional se necesita tela, hilo de lana y de algodón. Los materiales que utilizo para coser los trajes son antiguos, tejidos a mano en telar. Compro estas telas en mercados o a personas que las han heredado de sus abuelas, quienes las tejían en el pasado.

El cordón de lana sirve tanto para unir las partes de la prenda como para decoración. Lo compro en el Museo Etnográfico de Etar.

La confección de un traje lleva entre 30 y 45 días. Las herramientas que utilizo también son las mismas que empleaban los artesanos búlgaros en el pasado: agujas grandes, hilo de algodón, tijeras grandes, un instrumento de medición (arshin) y un gancho, que es la tercera mano del artesano. Incluso fabrico yo mismo los botones metálicos de los trajes.

Ivan Tonev

Ho scoperto questo mestiere dieci anni fa, allora avevo 43 anni. Il mio obiettivo era impararlo così come veniva praticato in passato, prima dell’introduzione della macchina da cucire. Volevo acquisire conoscenze e competenze che mi permettessero di avvicinarmi il più possibile all’autenticità. Volevo imparare nello stesso modo in cui gli apprendisti venivano formati dai loro maestri.

Mi ci sono voluti complessivamente sei anni per padroneggiare questo mestiere: tre anni di formazione come apprendista e tre anni come lavorante prima di diventare maestro.

Per realizzare un costume tradizionale sono necessari tessuto, filo di lana e filo di cotone. I materiali che utilizzo per cucire i costumi sono antichi, tessuti a mano al telaio. Acquisto questi tessuti nei mercati o da persone che li hanno ereditati dalle loro nonne, che li avevano tessuti un tempo.

Il cordoncino di lana serve sia per unire le parti dell’abito sia come decorazione. Lo acquisto presso il Museo Etnografico di Etar.

La realizzazione di un costume richiede tra i 30 e i 45 giorni. Anche gli strumenti che utilizzo sono gli stessi impiegati dai maestri artigiani bulgari in passato: grandi aghi, filo di cotone, grandi forbici, uno strumento di misurazione (arshin) e un gancio, che rappresenta la terza mano dell’artigiano. Realizzo persino i bottoni metallici per i costumi.

Открих заната преди десет години – тогава бях на 43 години. Цел ми беше да научават – както се е практикувало в миналото преди да се

появи шевната машина. Исках да придобия знания и умения, с които да се доближавате максимално до автентичността. Исках да научат научат по начина, по който чираците са били обучавани от техните майстори. На мен ми отне общо 6 години, за да усвоя това занятие – три години обучение като чирак и три години като калфа, за да стана майстор. За да направите национална носия, вие трябва плат, вълнен и памучен конец. Материите, които използвам при шиенето на носии, са стари, ръчно тъкани на стан. Тези платове ги купувам от пазарите и от хората, които ги имат от бабите си, които са ги тъкали навремето.Вълнената връв служи за съединяване на частите на дрехата, а също и за украса. Купувам я от Етнографския музей на Етър. Изработката на един костюм отнема между 30 и 45 дни. Инструментите, които използвам, също са същите като тези, използвани от българските майстори в миналото – големи игли, памучен край, голяма ножица, мерителен уред – аршин и кука, която е третата ръка на майстора. Даже съм си правя металните копчета за костюмите.