Maya Baratashvili is a Georgian ceramic artist whose work sits where the ancient meets the contemporary. She builds her pieces by hand and shapes their surfaces through trimming, a technique that gives her ceramics their distinctive texture and keeps the process full of surprises. Contrast is central to her style: she pairs clean, simple forms with delicate decorative details, and gives old motifs a modern voice.

Her fascination with three-dimensional form began in her student years with sculpture, but clay entered her life in 2013, when the Georgian ceramist Gigisha Pachkoria introduced her to the craft. In a difficult period, clay became a source of calm, and over time she realised she wanted to dedicate her life to it. Although she holds an MA in Painting from the Tbilisi State Academy of Arts, later studied in Germany and gained casting experience in a Paris workshop, she still considers herself self-taught, as most of her ceramic techniques came from the internet and online masterclasses. She started working professionally in 2016 and has been teaching since 2017.

Maya finds her inspiration in the world around her: architecture from across the globe, artists she admires and Georgian religious objects. Some of her pieces respond directly to the painters Giorgio de Chirico and Giorgio Morandi. For her, a well-made object must be strong and durable, with every side equally refined and balanced. She believes that work made twenty years ago stays relevant if the artist follows their inner voice instead of chasing trends. To young people who wish to follow her path, she says that this craft demands love, patience, persistence and hard work, and she advises them to study the history of art, visit museums and never run after passing trends.

Maia Baratashvili est une céramiste géorgienne dont le travail naît à la croisée de l’ancien et du contemporain. Elle façonne ses pièces à la main et travaille leur surface selon une technique d’incision et de retrait de l’argile. Cette méthode confère à ses céramiques une texture singulière et rend chaque étape du processus pleine de surprises. Le contraste est l’un des piliers de son style : la simplicité des formes se marie à la finesse des détails décoratifs, tandis que les motifs anciens acquièrent une résonance contemporaine.

Son intérêt pour les formes tridimensionnelles est né pendant ses études, à travers la sculpture. L’argile est entrée dans sa vie en 2013, lorsque le céramiste géorgien Gigisha Pachkoria lui a fait découvrir cet artisanat. Durant une période difficile de sa vie, l’argile est devenue une source d’apaisement et, avec le temps, l’artiste a compris qu’elle souhaitait se consacrer à cette pratique. Bien qu’elle soit titulaire d’un master en peinture de l’Académie nationale des beaux-arts de Tbilissi, elle a poursuivi ses études en Allemagne et acquis de l’expérience dans le moulage au sein d’un atelier parisien. Elle se considère néanmoins comme autodidacte, car elle a appris la plupart des techniques céramiques grâce à Internet et à des masterclasses en ligne. Elle exerce professionnellement depuis 2016 et enseigne depuis 2017.

Maia puise son inspiration dans le monde qui l’entoure : l’architecture internationale, les œuvres de ses artistes préférés et les objets religieux traditionnels géorgiens. Certaines de ses créations ont été influencées par les peintres Giorgio de Chirico et Giorgio Morandi. À ses yeux, un objet bien réalisé doit être solide et durable, et chacune de ses faces doit présenter le même degré de raffinement et d’équilibre. Maia est convaincue qu’une œuvre créée il y a vingt ans peut rester pertinente si son auteur suit sa voix intérieure plutôt que les tendances. Aux jeunes qui souhaitent suivre une voie similaire, elle rappelle que cet artisanat exige de la passion, de la patience, de la constance et beaucoup de travail. Elle leur conseille de commencer par étudier l’histoire de l’art, de visiter les musées et de ne jamais courir après les tendances éphémères.

Maia Baratashvili es una ceramista georgiana cuya obra nace en el punto de encuentro entre lo antiguo y lo contemporáneo. Modela sus piezas a mano y trabaja las superficies mediante una técnica de raspado y extracción de la arcilla. Este método confiere a sus cerámicas una textura singular y convierte cada etapa del proceso en una experiencia llena de sorpresas. El contraste es uno de los pilares fundamentales de su estilo: la sencillez de las formas se combina con la delicadeza de los detalles decorativos, mientras que los motivos antiguos adquieren una expresión contemporánea.

Su interés por las formas tridimensionales comenzó durante sus años de estudiante, a través de la escultura. La arcilla entró en su vida en 2013, cuando el ceramista georgiano Gigisha Pachkoria le dio a conocer este oficio. Durante una etapa difícil de su vida, la arcilla se convirtió en una fuente de calma y, con el tiempo, la artista comprendió que quería dedicarse a ella. Aunque tiene un máster en Pintura por la Academia Estatal de Arte de Tiflis, continuó sus estudios en Alemania y adquirió experiencia en técnicas de moldeado en un taller de París. Sin embargo, sigue considerándose autodidacta, ya que aprendió la mayoría de las técnicas cerámicas gracias a Internet y a las clases magistrales en línea. Se dedica profesionalmente a la cerámica desde 2016 y enseña desde 2017.

Maia encuentra inspiración en el mundo que la rodea: en la arquitectura internacional, en la obra de sus artistas favoritos y en los objetos religiosos tradicionales de Georgia. Algunas de sus piezas están influidas por los pintores Giorgio de Chirico y Giorgio Morandi. Para ella, un objeto bien elaborado debe ser sólido y duradero, y cada uno de sus lados debe mostrar el mismo nivel de refinamiento y equilibrio. Maia cree que una obra creada hace veinte años puede seguir siendo relevante si su autor escucha su voz interior en lugar de seguir las tendencias. A los jóvenes que desean seguir un camino similar les recuerda que este oficio requiere pasión, paciencia, constancia y mucho trabajo. Les aconseja comenzar por estudiar la historia del arte, visitar museos y no perseguir nunca las tendencias pasajeras.

Maia Baratashvili è una ceramista georgiana la cui opera nasce nel punto d’incontro tra antico e contemporaneo. Modella le sue creazioni a mano e lavora le superfici attraverso una tecnica di incisione e asportazione dell’argilla. Questo metodo conferisce alle sue ceramiche una texture distintiva e rende ogni fase del processo ricca di sorprese. Il contrasto è uno dei pilastri del suo stile: la semplicità delle forme si unisce alla raffinatezza dei dettagli decorativi, mentre i motivi antichi acquistano una nuova espressività contemporanea.

Il suo interesse per le forme tridimensionali è nato durante gli anni di studio, attraverso la scultura. L’argilla è entrata nella sua vita nel 2013, quando il ceramista georgiano Gigisha Pachkoria le ha fatto conoscere quest’arte. In un periodo difficile della sua vita, l’argilla è diventata una fonte di serenità e, con il tempo, l’artista ha capito di voler dedicare la propria vita a questa pratica. Sebbene abbia conseguito un master in Pittura presso l’Accademia statale delle belle arti di Tbilisi, ha proseguito gli studi in Germania e ha acquisito esperienza nelle tecniche di colaggio in un laboratorio parigino. Ciononostante, si considera ancora autodidatta, poiché ha appreso la maggior parte delle tecniche ceramiche grazie a Internet e ai workshop online. Lavora professionalmente dal 2016 e insegna dal 2017.

Maia trae ispirazione dal mondo che la circonda: dall’architettura internazionale, dalle opere dei suoi artisti preferiti e dagli oggetti tradizionali della religiosità georgiana. Alcune delle sue creazioni risentono dell’influenza dei pittori Giorgio de Chirico e Giorgio Morandi. Per lei, un oggetto ben realizzato deve essere solido e resistente, e ogni suo lato deve presentare lo stesso livello di raffinatezza ed equilibrio. Maia crede che anche un’opera creata vent’anni fa possa rimanere attuale, se il suo autore segue la propria voce interiore anziché le tendenze. Ai giovani che desiderano intraprendere un percorso simile ricorda che quest’arte richiede passione, pazienza, costanza e molto lavoro. Consiglia loro di iniziare studiando la storia dell’arte, visitare i musei e non inseguire mai le tendenze passeggere.

მაია ბარათაშვილი ქართველი კერამიკოსია, რომლის შემოქმედებაც უძველესისა და თანამედროვეს გადაკვეთის წერტილში იბადება. ნამუშევრებს ხელით აგებს და ზედაპირს თიხის ჩამოთლის ტექნიკით ქმნის. სწორედ ეს მეთოდი სძენს მის კერამიკას განსხვავებულ ტექსტურას და პროცესს მუდმივად მოულოდნელს ხდის. მისი სტილის ერთ-ერთი მთავარი საყრდენი კონტრასტია: ფორმის სიმარტივე დეკორის დახვეწილ დეტალებს ერწყმის, ხოლო ძველ მოტივებს თანამედროვე ჟღერადობა ეძლევა.

სამგანზომილებიანი ფორმებისადმი ინტერესი სტუდენტობისას, ქანდაკებით დაიწყო, თიხა კი მის ცხოვრებაში 2013 წელს შემოვიდა, როდესაც ქართველმა კერამიკოსმა გიგიშა პაჭკორიამ ეს ხელობა გააცნო. ცხოვრების რთულ პერიოდში თიხა სიმშვიდის წყარო გახდა და დროთა განმავლობაში მხატვარი მიხვდა, რომ თავისი საქმიანობა სწორედ ამისთვის უნდა მიეძღვნა. მიუხედავად იმისა, რომ თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში ფერწერის მაგისტრის ხარისხი აქვს მიღებული, სწავლა გერმანიაში გააგრძელა და პარიზის ერთ-ერთ სახელოსნოში ჩამოსხმის გამოცდილებაც შეიძინა, საკუთარ თავს მაინც თვითნასწავლად მიიჩნევს, რადგან კერამიკის ტექნიკების უმეტესობა ინტერნეტისა და ონლაინმასტერკლასების დახმარებით აითვისა. პროფესიულ საქმიანობას იგი 2016 წლიდან ეწევა, ხოლო 2017 წლიდან ასწავლის.

შთაგონებას მაია გარშემო არსებული სამყაროდან იღებს: მსოფლიო არქიტექტურიდან, საყვარელი ხელოვანების შემოქმედებიდან და ქართული რელიგიური დანიშულების ნივთებიდან. ზოგიერთი მისი ნამუშევარი მხატვრების – ჯორჯო დე კირიკოსა და ჯორჯო მორანდის – გავლენით შეიქმნა. მისთვის კარგად დამზადებული ნივთი მყარი და გამძლეა, ხოლო მისი თითოეული მხარე – თანაბრად დახვეწილი და დაბალანსებული. მაიას სჯერა, რომ ოცი წლის წინ შექმნილი ნამუშევარიც აქტუალური რჩება, თუ ავტორი ტრენდებს კი არა, საკუთარ შინაგან ხმას მიჰყვება. ახალგაზრდებს, ვისაც მისი გზით სიარული სურს, ეუბნება, რომ ეს ხელობა სიყვარულს, მოთმინებას, თანმიმდევრულობასა და დიდ შრომას მოითხოვს. იგი ურჩევს მათ, ჯერ ხელოვნების ისტორია შეისწავლონ, მუზეუმებს ეწვიონ და არასოდეს დაედევნონ წარმავალ ტრენდებს.